Voor Jan-Pieter uit Huizen betekent vrijwilligerswerk meer dan alleen iets doen voor een ander. Nadat hij arbeidsongeschikt verklaard werd door meerdere herseninfarcten, zocht hij naar een nieuw doel. "Ik was eigenlijk op zoek naar een nieuw doel en gewoon ritme. Weer meedoen in de maatschappij." Dat vond hij bij Merem, de plek waar hij zelf eerder had gerevalideerd.

 

 

Van revalidant naar vrijwilliger

Tijdens zijn eigen revalidatie kwam Jan-Pieter door de coronamaatregelen weinig in contact met vrijwilligers. Toch bleef het idee hangen om zelf ooit iets voor anderen te betekenen.

Toen zijn werk stopte, besloot hij bij Merem te informeren naar vrijwilligerswerk. Inmiddels loopt hij iedere maandag over de afdelingen en maakt hij contact met revalidanten die behoefte hebben aan een praatje, een kop koffie of een wandeling.

"Ik praat met ze, niet vanuit een zorgrol, maar als ervaringsdeskundige."

 

Een luisterend oor

De kracht van Jan-Pieters vrijwilligerswerk zit in de persoonlijke aandacht. Hij kijkt welke patiënten tijd hebben tussen hun therapieën door en stemt daar zijn dag op af.

"Dan ga ik lekker met ze wandelen of ik drink een kopje koffie met ze en maak een praatje over hoe het gaat."

Soms draait het vooral om luisteren. "Er zijn ook gesprekken waarin ik niet veel zeg. Dan luister ik alleen." Volgens hem delen mensen soms dingen die ze niet snel met familie of zorgverleners bespreken. Juist dan kan een vrijwilliger veel betekenen.

 

Begrijpen wat iemand doormaakt

Tijdens zijn eigen revalidatie miste Jan-Pieter soms iemand die écht begreep wat er in zijn hoofd omging.

"Het praten met iemand die begrijpt wat er gebeurd is in je hoofd, die niet alleen de professionele kant kent, maar het ook daadwerkelijk heeft meegemaakt, dat heb ik wel gemist."

Die ervaring gebruikt hij nu om anderen te ondersteunen. Revalidanten herkennen zich vaak in zijn verhaal en zien dat hersteltijd kost, maar dat er ook weer perspectief kan ontstaan.

"Ze zien mij lopen, ze horen mij praten en zien wat ik doe. Dat geeft hoop."

Tegelijkertijd vindt hij eerlijkheid belangrijk. "Hoop en realisme. Dat is een mooie combinatie."

 

Revalideren is topsport

Jan-Pieter weet uit eigen ervaring hoe intensief revalideren kan zijn. "Mensen moeten zich niet vergissen dat revalideren topsport is." Zelf moest hij leren omgaan met vermoeidheid en een leven dat er ineens heel anders uitzag.

De begeleiding bij Merem hielp hem om zijn nieuwe situatie beter te begrijpen. Vooral het leren plannen van activiteiten en omgaan met zijn energie vond hij waardevol.

 

Betekenisvol werk

Het vrijwilligerswerk geeft Jan-Pieter veel voldoening. Hij ziet mensen groeien, bouwt een band op en voelt zich weer actief betrokken bij de maatschappij.

"Ik heb ritme. Ik sta maandagochtend op, drink een kopje koffie en ga op pad."

Volgens hem zouden meer vrijwilligers van grote waarde kunnen zijn voor revalidanten. Soms maakt juist dat korte gesprek of die wandeling het verschil op een dag die verder volledig in het teken staat van herstel.

 

Advies voor nieuwe vrijwilligers

Jan-Pieter zou anderen zeker aanraden om vrijwilliger te worden bij Merem. Je hoeft volgens hem geen medische achtergrond of eigen revalidatie-ervaring te hebben om iets te betekenen.

Zijn belangrijkste advies? "Vraag niet alleen hoe het met de revalidant gaat, maar ook hoe het met de familie gaat. Die hebben het ook nodig."

Want achter iedere revalidant zit een mens met een eigen verhaal. En soms begint herstel met iemand die gewoon even de tijd neemt om te luisteren.

 

Meer weten over de behandeling van niet-aangeboren hersenletsel en revalidatie bij Merem? Bekijk dan hier de behandelpagina.

Ben je geïnteresseerd in vrijwilligerswerk in ons centrum? Stuur dan een mail naar onze coördinator vrijwilligers, Monique Rours. Dat kan via MRours@merem.nl .